Begon me al een beetje zorgen te maken. Het was namelijk mijn bedoeling om voor de kerstdagen nog een stukje te typen, maar de inspiratie ontbrak. Tot vandaag, toen ik een oude digitale bekende tegenkwam op The Post Online (TPO). Ik schreef ooit een stukje over deze dame, Esther van Fenema, die haar roeping als vijfde Sex-and-The-City-vriendin miste en in plaats daarvan psychiater werd.

Begrijp me niet verkeerd, ze zal vast haar PE-punten behaald hebben, maar als ze mijn psychiater was zou ik hard gaan huilen. Want destijds deed Olicharch Van Fenema -de in mijn ogen zeer zinnige- ervaringen, van zeker niet de minste collega-ervaringsdeskundige, in zo’n hamburger van een bijdrage op TPO af als verkoper van “romantische flauwekul”. Ze wil niets anders dan haar eigen gelijk horen, zelfs als ze moet bluffen dat het echt zo is.

Deze week heeft Carrie-Esther weer driftig achter haar laptop gezeten. En zo is dus deze kerstpost geboren. Dit keer heeft de foxy Leidse Vakvrouw zich in haar stukkie verbolgen over de persoon Peter Gøtsche, de man die vuistdikke boeken schrijft over het dodelijke aan pillen en psychiatrie. Zelf heb ik ook zo’n boek van hem in de kast staan. Geenszins zal ik beweren dat het allemaal waarheid is wat hij schrijft, maar iemand een boek-hoererende sprookjesverkoper te noemen, zucht….

U begrijpt; Esther voelt zich nogal aangesproken door dat boek. Onder andere omdat Gøtsche zegt: pillen (in de psychiatrie) zijn dodelijk. Daarop is het antwoord van Van Fenema: als iemand die zijn pillen niet slikt morgen het nieuws haalt, is het jouw schuld.

En dan moet ik het even opnemen voor Gøtsche, die extra-fout slechts als internist omschreven wordt. Een tamelijk beperkte omschrijving als Wikipedia spreekt over:

“Peter C. Gøtzsche (born 26 November 1949) is a Danish physician, medical researcher, and leader of the Nordic Cochrane Center at Rigshospitalet in Copenhagen, Denmark. He co-founded, and has written numerous reviews within the Cochrane collaboration.”   

Naast een flinke Wikipedia, heeft Gøtsche wel meer te vertellen. Reken maar dat psychiaters als Van Fenema Permanente Educatie-punten (nascholingspunten) kunnen verdienen met het prediken van de Chemische Endlosung die die pillen klaarblijkelijk moeten zijn. Maar dat zijn sprookjes, volgens Eerlijke Esther, die natuurlijk nog nóóóit op een Permanente Educatiecursus is geweest die bekostigd en vormgegeven werd door de -weer een zucht…- kennelijk nóg niet volgevreten farmaceutische industrie.

En er is nog een probleem dat Esther tegemoet komt als ze die pillen in haar dokterstas eens goed onder de loep legt. Dat probleem zit niet per sé in de pillen maar zeker wel in de leegte van haar tas die terstond ontstaat. Want zonder pillen is Esther een Carrie zonder kleren.

Kijk, pillen slikken is goed én slecht, net als geen pillen slikken. Bovendien bestaat er een oeroud instrument dat ook in elke dokterstas hoort te zitten, maar waar Esther dus echt niets van moet hebben. Esther houdt het namelijk liever bij louter pillen voeren. Dat instrument heet overigens liefde en aandacht, en wordt zwaar en ernstig onderschat door de fossielen in de Psychiatrie, die naast pillen enkel labels voor mensen in petto hebben.

Cosmopolitans vol gelijk hebben ze, elke Sex and The City-fan weet immers: Labels Or Love!