Voor de Veerkrachtglossy

Het is 12 november 2009. De dagen van gepieker en nachten zonder slaap zijn niet voor niets geweest, want ineens heb ik het antwoord op alle vragen die al dagen door mijn hoofd racen. Na het duiden van de titels in mijn boekenkast en het overdenken van de nieuwsberichten die via CNN en het NOS journaal tot mij komen, is het me plots helder.

De mensheid heeft de aarde afgeleefd, uitgeput, en kaal gemaakt. Er is geen weg meer terug, alle hoop op betere tijden is vervlogen. Daarom hebben de machtigen der aarde besloten om vandaag nog twee enorme atoombommen op de Noord- en Zuidpool te laten vallen, om daarmee overstromingen en aardbevingen te veroorzaken, zodat alles dat leeft in enkele korte momenten zal worden weggevaagd. Ik denk aan een verschrikkelijk familiedrama, maar dan op globaal niveau.”

Gelukkig heb ik nooit geprobeerd om op het achtuurjournaal aandacht te vragen voor het onheil dat ik aan zag komen. Want echt, dit gevaar voor de mensheid kreeg ik in de gaten na zeer belangrijke overwegingen en logica in optima forma bovendien. Ik zou zelfs zonder blikken of blozen onder ede verklaard hebben dat wat ik dacht echt waar moest zijn.

Uiteindelijk verdwenen mijn waanzinnige gedachten. Helaas bleek de waanzin van mijn psychose –zoals zo’n verwarde staat genoemd wordt- slechts het voorprogramma van de ellende die na mijn terugkeer in de realiteit zou volgen. Die ellende beleefde ik in relatieve stilte stilte en eenzaamheid. Dat kon onmogelijk anders, want alleen (gruwelijke door waanzin of wanhoop gedreven) wandaden ontketenen een maatschappelijke discussie over het lot van ernstig rouwende, werkloos rakende, en dus gebroken mannen. Bovendien blijven veel mensen liever uit de buurt van verwarde lieden die in de volksmond “schizofrenen” heten.

Heel vreemd is dat natuurlijk niet. Tegenwoordig zijn “enkeltjes” naar inrichtingen in Den Dolder, Ermelo of Wolfheze zeldzaam, maar de tijd dat het de norm was, ligt nog niet heel ver achter ons. Bovendien zien we steeds vaker krantenkoppen over verwarde mensen of psychiatrische patiënten, naar verluid als gevolg van een krimpende geestelijke gezondheidszorg door bezuinigingen.

Maar wat is dan het advies van gezaghebbende experts? Het is een hoogleraar Forensische Psychiatrie (de wetenschap die zich richt op criminelen met psychische moeilijkheden) die zegt dat “…we allemaal extra alert moeten zijn. Net zoals we letten op verdachte pakketjes op het station”.

De werkelijkheid is dus dat, bizar genoeg, een specialistische wetenschap als de Forensische Psychiatrie een groep van minimaal honderdduizend mensen in Nederland bestempelt als randterroristen. Want echt, minstens honderdduizend mensen in Nederland voldoen aan de scherpe noch heldere (maatschappelijke) definitie van “schizofreen”. Al zou slechts 1% van deze groep jaarlijks “zendtijd eisen”, dan levert dat grofweg drie verstoorde uitzendingen per dag op. Niet bepaald het geval.

Vooropgesteld, jij bent niet verdacht, laat staan schuldig. Daarom zou je haast wel gek zijn om je aan te sluiten bij de Veerkrachtfabriek, een platform dat is opgezet door mensen die volgens professoren bekeken moeten worden als verdachte pakketjes. Bovendien wil je natuurlijk niet worden aangetroffen in de hoek waar volgens een groot deel van de samenleving meer persoonlijkheden dan lichamen ronddwalen.

Maar toch heeft een behoorlijk aantal mensen het aangedurfd. Ruim twintig mensen zijn door het land getrokken om over hun persoonlijke kracht en kwetsbaarheid te vertellen. Tegen de vijftig mensen hebben hun verhaal gedeeld op de website van de Veerkrachtfabriek. En enkele honderden mensen op hebben op Twitter en Facebook hun steun voor de Veerkracht- fabriek uitgesproken.

De verscheidenheid van individuen binnen de Veerkrachtfabriek laat zien dat “schizofrene” – of ruimer genomen-, “psychiatrische” figuren niet bestaan. Nee, wat de mensen van de Veerkrachtfabriek gemeen hebben met elkaar en met ieder ander op deze aardbol, is dat ze beschikken over een veerkrachtig vermogen waardoor ze de toekomst optimistischer kunnen bekijken. Ondanks de gebeurtenissen waar het verleden ons mee op kan zadelen.

Door de openbaarheid en het eeuwige van het digitale zullen de verhalen en creatieve vermogens van de leden van de Veerkrachtfabriek de broodnodige variatie verschaffen. Dit om te voorkomen dat unieke mensen worden vermalen tot de bedorven eenheidsworst waarvoor ze soms gehouden worden als ze in de container belanden.